درود بر تو ؛
چهار شنبه سوری جشنی است که همه ما ایرانیان با آن آشنایی داریم. از کودک خرد سال تا بزرگتر ها. همه می دانیم که آخرین ۳شنبه هر سال با بر پایی جشن با شکوه ۴ شنبه سوری به استقبال فرا رسیدن سال نو می رویم و تمام اندوه ها و نا خوشی ها را در این شب به پایان می رسانیم.
يک حرف حسابی از چهارشنبه سوری از زبان دکتر کورش نيک نام موبد زرتشتی؛
چهارشنبه سوری يک جشن زرتشتی نيست.
سه شنبه شب؟ جشن چهارشنبه سوری؟ همين برای بسياری روشنه که اين جشن بايد واکنشی به سنتها و باورهای اعراب بعد از فتح ايران در پايان سلسله ساسانی باشه. ولی کيه که متوجه بشه ؟
جواب : دکتر کورش نيک نام موبد زرتشتی و پژوهشگر در فلسفه وسنن ايران باستان از راز ، چرا چهارشنبه سوری؟ و چرا آتش ؟ پرده برداشتند.
ما زرتشتيان در کوچه ها آتش روشن نمی کنيم و پريدن از روی آتش رو زشت می دونيم .
در گاه شماری ايران باستان و زرتشتيان اصلأ هفته وجود نداره. ما در ايران باستان هفت روز هفته نداشتيم . شنبه و يکشنبه و . . . بعد از تسلط اعراب از فرهنگ اونها داخل ايران شد . بنابراين اينکه ما شب چهارشنبه ای رو جشن بگيريم ( چون چهارشنبه در فرهنگ عرب روز نحس هفته بوده ) خودش گويای اين هست که چهارشنبه سوری بعد از اسلام در ايران مرسوم شد.
همونطور که گفتم ما در ايران باستان هفته نداشتيم ولی هر ماه رو به سی روز تقسيم می کرديم .و برای هر روزی هم اسمی داشتيم . هرمز روز ، بهمن روز ، . . .
برای ما سال ۳۶۰ روز بوده و ۵ روز اضافه ( يا هر چهار سال ۶ روز اضافه ) ما در اين پنج روز آتش روشن ميکرديم تا که روح نياکانمون رو به خانه هامون دعوت کنيم .
بنابراين اين آتش چهارشنبه سوری بازمانده اون آتش افروزی ۵ روز آخر سال در ايران باستانه و زرتشتيان به احتمال زياد برای اينکه اين سنت از بين نره ايرانيان بعد از اسلام، نحثی چهارشنبه رو بهانه کردن و اين جشن رو با اون خرافه اعراب منطبق کرديم و شد چهارشنبه سوری ."
چهارشنبه سوری اينجا و اونجا
امسال تو ايران بعضی ها تو استخرهای خالی آتش روشن ميکنن که کسی نبينه و جائی آتيش نگيره .
بعضی ديگه ازايرانيان در خود ايران ميرن باغهای خارج از شهر جشن ميگيرن که مامورا اذيتشون نکنن.
وما نیز<خانواده گی> میخاهیم به همون جنگلی که هر سال میریم، با دیگر دوستان بریم و همونجا جشن و آتشی بر پا کنیم و رشته پلو یا آشی می خوریم و بر می گردیم.
و اما خبری از جمعه هفته پیش، این عکس از گلی است که هم کاران آلمانی، خواهرم برای سپاسگذاری از من برای کمک به بچه های زلزله فرستادند. چون خودشون باید سر کارشون می موندند و نمیتونستند در جشن شرکت کنند.
( این هم از هم شهریان ما در بلاد کفر)
آرزو میکنم که به تو هم میهن نیکم نیزدر چهار شنبه سوری خوش بگذرد.
خدایا سپاس که این کمک نا قابل به دست بچه های موج پیشرو رسید.
پاینده باد ایران.......در پناه ایزد مهر تندرست شاد و پیروز زیوی........تا درودی دگر بدرود.
