نوروز، جشن ايرانيان از روزگاران كهن پر شكوه ترين جشن بهاري در جهان بوده است. نوروز بهارانه اي است كه روايت هاي تاريخ درباره پيدايش آن بسيار گوناگون است نوروز جشن آغاز فروردين يا « فرودگان » است كه ياد آور اجداد و نياكان ما بود و چنان مي پنداشتند كه در پنج شب ، ارواح پاك مردگان ، براي ديدار وضع زندگي و احوال بازماندگان به زمين فرود مي آيند و در خانه و آشيانه خويش سرگرم تماشا وسركشي مي شوند . اگرخانه روشن و پاكيزه و ساكنان آن راحت وشاد باشند ، ارواح مسرور و سر افراز برمي گردند. اما درغير اينصورت ، آنان غمگين وناراحت به منزلگاه خويش باز مي گردند وتا سال آينده به انتظار مي نشينند .
فرا رسيدن نوروز باستانی که آئين جاودانی ايران وايرانيان است.
بهترين شادباشهای خود را پيش کشت ميکنم، گامهای بابا نوروز به شما فرخنده باد.
هر روزتان نوروز٬نوروزتان پيروز
افروزه نوروز بر توای هم میهن، جاودانه باد.
همه ما در هفته پيش از نوروز، حاجی فيروز را با آن صورت سياه و لباس های قرمز در حاليکه دايره می زند و همان ترجيع بند قديمی و هميشگی را می خواند:" ارباب خودم سلام و عليکم، ارباب خودم بزبزقندی، ارباب خودم چرا نمی خندی و ..." ديده ايم.
همه می دانيم حاجی فيروز طلايه دار عيد نوروز است، اما اکثر ما از داستان شکل گيری اين اسطوره بی خبريم.
خانم دکتر کتايون مزداپور استاد زبان های باستانی و اسطوره شناس در مصاحبه ای گفته است زنده ياد دکتر مهرداد بهار سالها پيش حدس زده بود سياهی صورت حاجی فيروز به دليل بازگشت او از سرزمين مردگان است و اخيرا خانم شيداجليلوند که روی لوح اکدی فرود ايشتر به زمين کار می کرد، به نکته تازه ای پی برد که حدس دکتر بهار و ارتباط داستان بنيادين ازدواج مقدس با نوروز و حاجی فيروز را تاييد می کند.
دکتر مزداپور می گويد:" نوروز جشنی مربوط به پيش از آمدن آريايی ها به اين سرزمين است لااقل از دو سه هزار قبل اين جشن در ايران برگزار می شده و به احتمال زياد با آيين ازدواج مقدس مرتبط است. تصور می شده که الهه بزرگ، يعنی الهه مادر، شاه را برای شاهی انتخاب و با او ازدواج می کند."
دکتر صنعتی زاده اين الهه را "ننه" يا "ننه خاتون" نام داده، معادل سومری آن "نانای" و معادل بابلی و ايرانی آن "ايشتر" و " آناهيتا" است. تا آنجا که می دانيم اين الهه خدای جنگ، آفرينندگی و باروری است.
سپس دکتر مزداپور داستان اين ازدواج نمادين و اسطوره ای را که بنيادی ترين نماد نوروز است چنين شرح داد:" اينانا يا ايشتر که در بين النهرين است عاشق 'دوموزی' يا 'تموز' می شود( نام دوموزی در کتاب مقدس تموز است) و او را برای ازدواج انتخاب می کند."
تموز يا دوموزی در اين داستان نماد شاه است. الهه يک روز هوس می کند که به زيرزمين برود. علت اين تصميم را نمی دانيم. شايد خودش الهه زيرزمين هم هست. خواهری دارد که شايد خود او باشد که در زيرزمين زندگی می کند.
( متن بالا را ازآرشیو سال پیش برای شما که تازه با من و اینجا آشنا شدید آوردم.)
کودکان بی سرپرست را از یاد نبریم.
جشن ، دیشب بخوبی و خوشی برگزار شده ...
میوه ها ، شیرینیها ، غذاها ...
همه و همه باعث شادی چند تا بچه یتیم شدند که این از همه چیز مهم تره ...
بیائید تا درفرا رسیدن و وارد شدن به سال نو، تنگ دستان را از یاد نبریم و در دلجویی شان پیش تاز باشیم. بچه های زلزله را فراموش نکنیم و نگوئیم من که پارسال کمک کردم و.... نه این بچه ها باز به همیاری و کمک تک تک ما نیازمندند.
پس با رساندن هدایا و کمکهای مالیتان با دلگرمی وپشتکاردوستان و هم میهنان نیکمان در موج پیشرو قدمی به سوی نزدیک تر شدن به این کودکان بر داریم. برای آزادی اسیران در بند، مانند مدیار عزیزم و دیگرکسانی که از نعمت رهایی سخن و نوشتار محرومند، آرزوی رهایی هر چه زود تروبرای بیماران، از یزدان یکتا در خواست شفا وتــندرستی کامل داشته باشیم.
هم میهن خودت میدانی که در کنارت نیستم ولی دلم با توست و برای داشتن ایرانی جاوید و آزاد از هرگونه گزندی می تپد.
به هنگام تحویل سال و در نیایش هایم با خداوند مهر و ماه برایت آرزوی بهترین ها را دارم.
تندرست، در تمام مراحل زندگی پیروز و شاد زیوی
تا درودی دگر بدرود.
