درود بر تو :

درود بر تو ؛

عشق چيست ؟
عشق دانش است .

دانش و فرهنگ است توامان و آن كس كه از اين دو بي بهره است تواناي عشق ورزيدن ندارد عشق دلپذير ترين جهان بيني آدمي است.

آن جهان بيني نجيب و جليل كه از آغاز تاريخ انسان تا كنون جانهاي شيفته بسياري براي بر پاداشتن جهاني شايسته و بايسته ي آن كوشيدند و جان باختند براي :
روزي كه كمترين سرود بوسه است
و هر انسان
براي هر انسان
برادريست
روزي كه ديگر درهاي خانه شان را نمي بندند
قفل افسانه اي است و قلب براي زندگي بس است.

آیا هر عشقی اجازه ورود به دل ما را دارد؟
دلی که مزرعه تمام پاکی هاست با یک آسمان آبی.

اگر خاطرمان خالی ماند طلب عشق از هر بی سر و پائی نکنیم.

................................................................۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

برای آزادی گرفتاران در، بند مانند (اکبر گنجی) کاری باید کرد.......

در پناه یزدان تندرست و شاد زیوی............ تا درودی دگر بدرود.

درود بر تو ؛

گزارش بازدید از روستای حتکن زرند از موج پیشرو

از تمامی دوستان و سروران عزیزم خواهشمندم برای اینکه این گزارش که درد دل عده ای از هموطنان ما در دل کوه های فراموش شده زرند کرمان است به گوش مسئولین برسد به این مطلب ولو برای یک روز و حتی در حد یک خط لینک بدهید . شاید بتوانیم توجه مسئولان را به این روستا جلب نمائیم

با سپاس مهندس علیرضا سعیدی

گزارش: دو ماه پس از زلزله چهارم اسفند زرند (داهوئیه) ....بازدید دو ماه پس از زلزله

چهارم اردیبهشت سال 1384

در مکان یابی جهت نصب چادر نکات اجرایی همچون دسترسی آسان و یکنواخت به سرویسهای بهداشتی و شیرهای آب و نیز ایجاد راههای دسترسی و مواصلاتی در محل نصب چادرها برای توزیع یکنواخت خدمات و مایحتاج در بین مردم رعایت نگردیده است.

با توجه به نحوه نصب شیرهای برداشت آب متاسفانه شستشوی لباس و ظروف به نحوی صورت می­گرفت که فاضلاب در سطح محوطه پخش می­شد و این خود در دراز مدت به بهداشت روستا آسیب جدی وارد خواهد آورد.

در سطح روستا تنها یک نانوایی سیار متعلق به هلال احمر وجود داشت که نان با کیفیت مناسب به قیمت هر عدد بیست و پنج تومان به مردم ارائه می­کرد و تنها مغازه موجود در روستا یک چادر متعلق به اهالی محل بود،آنچه مردم خواستار انعکاس آن به مسئولین بودند عدم توزیع مناسب مایحتاج اولیه در طی این مدت و نبود محلی برای ابراز ناخرسندی خودشان نسبت به بی توجهی به آنها بود که موجب شد نگارنده مسئولیت انعکاس آنرا بر عهده بگیرد شاید که موجب تغییری در نحوه نظارت و ارائه خدمات به این مردم مظلوم گردد.

و

برای آزادی گرفتاران در، بند مانند (اکبر گنجی) کاری باید کرد.......

تا درودی دگر بدرود.

درود بر تو:

هم میهن یئنی انتظار ما به سر رسید؟!

و یک خبر خوب از وبلاگ دانشجویان زیست شناسی دانشگاه فردوسی مشهد ؛

اميد به زندگی برای بيماران ام.اس

Tysabri دارويی جديد و بی‌نظير در ميان ساير داروهايی است كه برای درمان بيماری ام.اس (Multiple‌-sclerosis) استفاده می‌شوند. اين ماده جديد تاثير گلبول‌های سفيد خونی را كه به نظر می‌رسد سيستم عصبی را دچار اختلال كرده و سبب بروز ساير عوارض مخرب ناشی از ام.اس می شود، متوقف می‌نمايد.

Tysabri يك آنتی‌بادی مونوكلونال است كه به گلبول‌های سفيد خون می‌چسبد و از ورود آنها به مغز و مايع نخاعی جلوگيری ميكند.اين ماده اولين آنتی‌بادی مونوكلونال مورد استفاده برای درمان بيماری ام.اس است.

اين دارو در نوامبر سال 2004 از سوی سازمان غذا و داروی آمريكا (FDA)به عنوان ششمين داروی مورد استفاده برای درمان بيماری ام.اس مورد تائيد قرار گرفت.

منبع:http://my.webmd.com/content/pages/20/105419.htm

شايان ذكر است كه بنا به اظهار متخصصان بيوتكنولوژی در وزارت بهداشت و درمان كشورمان استفاده از اين داروی منحصر بفرد كه قيمت بسيار زيادی هم دارد، می تواند درمان ام.اس را از ۳۲ درصد به ۸۶ درصد افزايش دهد.

http://www.tysabri.com/

با سپاس از دوست نیک و هم دردم دنــــیــــز گلم.

با امید بهبودی هر چه زودترمون

دوستان گلم به سایت موج پیشرو برید و ببینید مهندس سعیدی چه پیشنهاداتی دادند.

زلزله تهران

یک مثل ژاپنی است که میگه زلزله وقتی میاد که ما اونو فراموش کرده باشیم

بنابراین برای اینکه زلزله تهران نیاد من اونو یاداوری میکنم.

زلزله تهران ممکنه بر اثر حرکت گسل شمال تهران یا گسل شهر ری در جنوب اتفاق بیفته و..........

در پناه یزدان تندرست و شاد زیوی..........تا درودی دگر بدرود.

درود بر تو ؛

درود بر فَـــرَ وَ شی پاکش باد . روز سعدى ، آغاز ارديبهشت ماه

به گوشه ای از زندگینامه استاد سخن<سعدی> نگاه کن؛

ابو محـمد مشرف الدين ( شرف الدين ) مصلح بن عـبدالله بن شرف الدين شيرازي، مـلـقب به ملـک الکـلام و افصح المتکـلمين بي شک يکي از بزرگـترين شاعـران ايران است کـه بـعـد از فردوسي آسمان ادب فارسي را به نور خـيره کنندهً خـود روشن ساخـت. اين روشني با چـنان نيرويي هـمراه بود که هـنوز پـس از گـشت هـفت قـرن تمام از تاثـير آن کـاسته نشده و اين اثـر پارسي هـنوز پابرجـا و استوار است. از احـوال شاعـر در ابتداي زندگـيش اطـلاعي در دست نـيست، اما آنچـه مسلم است، دانش وسيعـي اندوخـته بود. در حدود سال ۶۰۶ هـجـري در شهـر شيراز در خـانداني کـه هـمه از عالمان دين بودند، چـشم به جـهان گـشود. مقـدمات عـلوم ادبي و شرعـي را در شيراز آموخت و سپس در حدود سال ۶۲۰ براي اتمام تحـصيلات به بغـداد رفت و در مدرسه نظاميه آن شهـر به تحـصيل پـرداخت.

در پناه یزدان تندرست و شاد زیوی....... تا درودی دگر بدرود.

درود بر تو ؛

کاردينالهای کليسای کاتوليک پاپ تازه را برگزيدند

کاردينال يوزف راتزينگر با لقب پاپ بنديکت شانزدهم رهبری يک ميليارد کاتوليک جهان را برعهده گرفت و با تصميم کاردينالهای کليسای کاتوليک جانشين ژان پل دوم شد.(ایشون اصالتن آلمانی هستند)

او بر بالکن کاخ واتيکان حضور يافت تا با سخنانی، دوران رهبری خود بر کليسای کاتوليک را آغاز کند.

sasasasasasasasasasasasasasasa

یه خبر فوری برو ببین چه خبره؟!

اشاره ای به نوشتار زیتون جان؛

توجه!
افشای جدیدترین نامه‌ی محرمانه آقای محمد علی ابطحی
امیدوارم دیگر زیرش نزنند!

بسمه تعالی
مواظب باشید! این نامه خیلی محرمانه‌ است!
رياست محترم سازمان برنامه و بودجه کشور
جناب آقای دکتر نجفی- مواظب باشید! این نامه خیلی محرمانه‌ است!
( ترو جان مادرت این یکی لو نرود)

هشدار پليس ايران درباره پوشش زنان در آستانه فصل گرما

دختران و زنان ايرانی به پوششهايی تنگتر، کوتاهتر و روشنتر روی می آورند.

پليس ايران اعلام کرده است که در بهار و تابستان امسال نسبت به پوشش زنان در پايتخت سختگيری خواهد کرد. فرمانده پليس تهران گفته است که پليس با آنچه که او 'ظاهر نامناسب و پوششهای غيرمتعارف که با عفت عمومی مغايرت دارند' خوانده است برخورد می کند.

این شعر را از دوست بسیار نیکم ساسان عاصی برات اینجا مینویسم.

تنها به یک دم ..

یک لحظه ...

سالها دل خوش ...

آه ...

بهار را وداع گفتن چه تلخ ...

هنوز سرد ...

مردم و خیابان ...

و نوروز ..

تنها چون فرو افتادن پرده ای ...

به عظمت تنها یک حرکت کوچک عقربکی لاستیکی یا فلزی !

بهاری نیست اگر جوانه نزنیم ...

در انتظار چه ؟

انتظار ...

این تخدیر مداوم بشر ...

باید ...

باید ..

یا برخاست ..

و یا مُرد .

تا درودی دگر بدرود.

درود بر تو؛

نگاهی به این گزارش بینداز و اگر هم نتونستی بازش کنی من گوشه ای ازش را اینجا برات وارد کردم.

تهران نوروز در تهران ۵۰ سال پیش

نسل قديمی تهران از آب خوش طعم اما آلوده آب انبارها سالکی به گونه داشت اما بعد از جنگ لوله کشی آب تهران شروع شده بود و خانه ها انشعاب داشتند اما نه در تمام محلات، درشکه های آب شاهی و سقاهای خيابانی جای خود را به تانکرهای آب و پمپ های فشاری محلات داده بودند. هنوز از قنات های سه گانه آب می گرفتند و ميرآب و برزن شهری [ شهرداری مناطق ] شب ها در غرب و شرق و شمال شهر هنگام تقسيم آب در جوها حکومتی داشتند.

تصوير مانوس

اين تصوير مانوس تهران قديم را که هنوز نسل جوان با حسرت در فيلم های سينمايی و عکس های آن دوران دنبال می کند، اول بار جهش اقتصادی افزايش درآمد نفت و بار دوم انقلاب و جنگ ديگرگون کرد.

از دهه چهل خياطان و کفش های دست دوز از صحنه ناپديد شدند و سپس با پديد آمدن طبقه ای نو، مسافرت های نوروزی با تورهای ارزان به خارج از کشور باب شد و رفت تا اينک که با حضور سه ميليون ايرانی در خارج کشور، در روزهای نوروز تنها دوبی، شيخ نشين جنوبی خليج فارس تا سيصدهزار مسافر از ايران می گيرد که با صدها پرواز از شهرهای مختلف کشور راهی می شوند

تو شاید مزهء گرفتن اسکناس ۵ تومنی یا ۲ تومنی برای عیدی رو نچشیده باشی ولی من چرا ، همونایی که مادر پدر خودم و مادر بزرگ و پدر بزرگ از وسط قرآن در میاوردند و به دستمون می دادند با یک دنیا دعا و آرزوی اینکه پیر شی و سالم بمونی و یه دنیا آرزوی موفقیت .......

ولی کجا شدند این دعا ها؟ پس این تندرستی ها به کجا پر زدند رفتند و قایم شدند ولی راه دوی نرفنتد ها ( بین خودمون باشه ما این تندرستی رو پیداش میکنیم ها) و خدمتش می رسیم برای این غیبت بلند مدتش*چشمک* دیگه اینا رو هم نگم که دلم می پوسه. به اونی که دل می بندی بدون آیا و چرا میگذاره میره هر چی هم ازش خواهش و تمنا میکنی بر نمیگرده و به روی مبارکش هم نمیاره ولی من به دستش میارم و از دوستان هم دردم نیز میخام که با این حقیقت تلخ بجنگید و حالیش کنید که ما تسلیم نمیشیم.

یک بیماری هایی تو این دنیا وجود داره که آدم باز هم خدای را سپاس گذار میشه که دردش اینه(اِم اِس) . چند روز پیش در تلویزیون دیدم که بیماری جدیدی به نام <نوئه کو لـِـپــسی> وجود داره که بیمار به یک باره در هر حالتی که است خوابش می بره و روی زمین می افته و میخوابه. باز هم میگم موقعیت ما بهتر از اونهاست که دچار این بیماری هستند. مگه نه؟!

یار آشنا دوستت دارم و ازت تمنا دارم که مانند همیشه بدی ها و دل خوری ها رو دور بریزی که دنیا ارزش نداره. باور کن هیچی بهتر از به یاد داشتن کردار نیک، گفتار نیک، پندار نیک بهت آرامش نمیدهد.

(و یک سپاسگذاری از دوست گلم * سعید حاتمی * نیز در همینجا دارم، که کمکم کرد تا صفحه پیامها برای تو خواننده عزیز راحت تر باز بشه، حالا امتحان کن و ببین)

هم میهن آرزو مندم در پناه یزدان تندرست، پیروز و شاد زیوی....تا درودی دگر بدرود.

درود بر تو ؛

در بلاگ یکی از هم میهنان نیکم سرور" محمد نيک عهد "به این جشن مردگان در مکزیک بر خوردم که دیدم خالی از لطف نیست که تو هم این را ببینی هم میهن و در یابیم که پس از مردن حتا نزدیکانمان هیچ جای گریه و بی قراری نیست مگر از سر خود خواهی ما باشد که چرا او زودتر از من رفت نزد حبیب خود؟!

"روزهای مردگان" در مکزیک

اواخر اکتبر سال دوهزار میلادی به طور اتفاقی در مکزیکو سیتی، پایتخت 22 میلیونی مکزیک، بودم که متوجه شدم بزرگترین "جشن ملی" مردم مکزیک با نام "روزهای مردگان" که هر ساله به مدت سه روز (31 اکتبر و اول و دوم نوامبر) برگزار می شود نزدیک است. گفتم "جشن ملی" چرا که علیرغم نام و موضوع مراسم که به مردگان تعلق دارد تمامی "مردم" مکزیک "شادمانه" در آن شرکت می کنند. خوشبختانه دوربین کوچک دیجیتالم را به همراه داشتم و به دلیل علاقه ام به فرهنگ بومیان آمریکای لاتین با زمینه های این مراسم هم بیگانه نبودم. تمام عکسهائی را که در این گزارشگونه برایتان به نمایش می گذارم از روی فیلمی که خودم برداشته ام گرفته شده اند. برای اینکه بدانید با چه موضوعی روبروئید فعلا یکی از این عکسها را داشته باشید که عکس یک "عروس و داماد اسکلتی" است!

به اعتقاد تاریخ دانان ریشه این مراسم به سه هزار سال پیش بر می گردد وقتی که تمدنهای "آزتک" و "مایا" در این بخش از آمریکای لاتین می بالیدند. و این یعنی دهها قرن پیش از ورود اشغالگران اسپانیائی و پرتغالی که گلوله تفنگهای سر پُر را به مغز آنها و اندیشه برادری مسیحیت را به قلبشان شلیک کردند. هر چه بود سعی اشغالگران برای نابودی فرهنگ و سنن بومیان مکزیک به شکل کامل با موفقیت همراه نشد چرا که هنوز که هنوز است مراسم "روزهای مردگان" بزرگترین جشن ملی مردم مکزیک است گرچه تاریخ برگزاری آن که در ماه اگوست بود به اوائل ماه نوامبر تغییر یافت تا با جشن مسیحی "روز مقدسین" همزمان گردد.

آنچه در این مراسم سه روزه توجه همه را جلب می کند نگاهی است که مردم مکزیک به مردگان و از این طریق به مسئله مرگ و زندگی دارند که به کلی متفاوت از نگاه انسان غربی (مسیحی) و نیز نگاه مسلمانان است. اوکتاویو پاز شاعر و نویسنده مکزیکی، برنده نوبل ادبیات در سال 1990، در کتاب "هزارتوی تنهائی" به رابطه مرگ و زندگی در فرهنگ "آزتکها" اینگونه اشاره می کند: "زندگی در مرگ گسترش می یافت و بالعکس. مرگ نه پایان طبیعی زندگی که تنها پایان یک مرحله از دایره ای طبیعی بود. زندگی، مرگ، و دوبازه زائی مراحلی از یک روند کیهانی بود که بشکلی بی انتها تکرار می شد." نباید از این گفته به اشتباه این برداشت شود که آنها نیز به جهانی دیگر اعتقاد داشتند که روح انسان پس از مرگ در آن به زندگی ادامه می دهد بلکه آنها مرگ را بکلی از زندگی جدا نمی دانستند. درک اینکه چرا در این سه روز که مردم مکزیک از مردگانشان یاد می کنند این چنین شادمانه به خیابان می ریزند و می نوشند و می رقصند در این است که مردگان آنها مثل نزدیکان سفر رفته در این روزها به دیدار بازماندگانشان می آیند، با آنها می نوشند و می خورند و در پایان این دیدار شاد، برای یک سال دیگر به سفر می روند.

ارکستر مردگان در یکی از خیابانهای مکزیکو سیتی

در اعتقاد مکزیکی ها مردگان کم سن و سال (نوزادان و بچه ها) روز اول به دیدار خانواده شان می آیند. خانه والدین بچه از دست داده در این روز مملو از شکلات و اسباب بازی به شکل تابوت و جمجمه و اسکلت است تا میهمانان کوچک از دیدار یک روزه شان با والدین و برادر و خواهرشان لذت ببرند.

جمجمه های شکلاتی

روز دوم کسانی که در تصادف اتومبیل کشته شده اند و یا در یک ماجرای جنائی به قتل رسیده اند به دیدار دوستان و خانواده می آیند. برای آنها هم غذائی که دوست می داشته اند آماده می کنند و تا دلشان بخواهد آبجو و تکیلا روی میز است! مردگان دیگر روز سوم می آیند روزی که گورستانهای سراسر مکزیک برای خوشامد گوئی به آنها مملو از جمعیت می شود.

شهرداری ها در برگزاری "روزهای مردگان" سنگ تمام می گذارند. این عکسی که می بینید را نه در یک گورستان که در اصلی ترین میدان شهر انداخته ام. شهرداری با گورها و سنگ قبرهای قلابی و گلهای فراوانی که روی آنها گذاشته میدان شهر را به صورت یک گورستان بزرگ "تزئین" کرده است.

علاوه بر این هر کس هنری دارد در این روزهای جشن مردگان بی کار نمی نشیند. این عکس رقصنده ای است که لباسی به طرح اسکلت بر تن دارد و با کف زدن مردم وسط خیابان می رقصد.

و این هم تنور بزرگ نانوائی است که در این سه روز نانی به نام "نان مردگان" در آن پخت می کنند و مجانا به مردم می دهند تا آنرا با میهمانان مرده شان قسمت کنند.

در وسط همین میدان مناری از جمجمه طراحی شده که من وقتی از آن فیلمبرداری می کردم به یاد "شاهکار" آغا محمد خان قاجار در کرمان افتادم و حالا که دارم این را می نویسم تصویری از دستاورد "سوسیالیسم واقعا موجود" در کامبوج خمر سرخها را به ذهنم تداعی می کند!

پس بیائیم ما نیز همانند اجدادمان و نه به پیروی از دیگر قومهای بیگانه، برای رفتگان خود ماتم زده نباشیم.

با سپاس از سرور گرامی " محمد نيک عهد " تا درودی دگر بدرود.

درود بر تو ؛

امشب رفته بودیم منزل یکی از دوستان و دی وی دی کنسرت آقای شجریان بزرگ و پسرش همایون و دیگر دوستانشون را دیدیم به نام؛

همنوا با بــــــم

با اینکه بسیار زیبا بود ولی خیلی غمگین. یاد تمام بچه های بی سر پرست بـــم جیگرم رو آتش زد و خونه هایی که سر مردم خراب شده بود و باز ماندگانش...... خیلی غم آلود بود. با تقدیم قطرات اشکم برای این انسانهای نیک به جای مانده از این فاجعه در ایران زمین و آمررزیده شدن فَـــرَ وَ شی پاک رفتگانشان را آرزو کردیم.

ولی خدائیش گروه اجرای آقای شجریان و خود ایشان سنگ تمام گذاشته بودند.

بسیار درد بار است عمق این فاجعه به خصوص با خواندن این تصنیف از شاعر بزرگ؛

مهدی اخوان ثالث

فرياد
خانه ام آتش گرفته ست ، آتشي جانسوز
هر طرف مي سوزد اين آتش
پرده ها و فرشها را ، تارشان با پود
من به هر سو مي دوم گريان
در لهيب آتش پر دود
وز ميان خنده هايم تلخ
و خروش گريه ام ناشاد
از دورن خسته ي سوزان
مي كنم فرياد ، اي فرياد ! ي فرياد
خانه ام آتش گرفته ست ، آتشي بي رحم
همچنان مي سوزد اين آتش
نقشهايي را كه من بستم به خون دل
بر سر و چشم در و ديوار
در شب رسواي بي ساحل
واي بر من ، سوزد و سوزد
غنچه هايي را كه پروردم به دشواري
در دهان گود گلدانها
روزهاي سخت بيماري
از فراز بامهاشان ، شاد
دشمنانم موذيانه خنده هاي فتحشان بر لب
بر من آتش به جان ناظر
در پناه اين مشبك شب
من به هر سو مي دوم ، گ
گريان ازين بيداد
مي كنم فرياد ، اي فرياد ! اي فرياد
واي بر من ، همچنان مي سوزد اين آتش
آنچه دارم يادگار و دفتر و ديوان
و آنچه دارد منظر و ايوان
من به دستان پر از تاول
اين طرف را مي كنم خاموش
وز لهيب آن روم از هوش
ز آندگر سو شعله برخيزد ، به گردش دود
تا سحرگاهان ، كه مي داند كه بود من شود نابود
خفته اند اين مهربان همسايگانم شاد در بستر
صبح از من مانده بر جا مشت خاكستر
واي ، آيا هيچ سر بر مي كنند از خواب
مهربان همسايگانم از پي امداد ؟
سوزدم اين آتش بيدادگر بنياد
مي كنم فرياد ، اي فرياد ! اي فرياد

--------------------------------------------------------------------------------

بیا تا این گلهای نا شکفته را فراموش نکنیم و مرحمی بر دل هاشان باشیم و به دوستان نیک در موج پیشرو که برایشان در صدد فراهم کردن کمبود هایشان هستند یاری دهیم.

در پناه یزدان تندرست و شاد زیوی....................تا درودی دگر بدرود.

پاینده باد ایران.......تا درودی دگر بدرود.

درود بر تو ؛

خوبی که؟ دلم برات خیلی تنگه ولی مگه حرفی هم برای گفتن باقی مونده ؟

این عکس چه چیزی رو به یادت میاره؟

من یاد این می افتم که زندگی خیلی تو خالی است، یئنی تو و بیرون این دنیا همینه که می بینیم و این ما هستیم که به آن مئنایی به نام زندگی میدهیم . ما آدمها هم مثل همین جونور روی دنیا افتادیم و داریم باهاش زندگیمون را میگذرونیم.

اگر نتوانیم کاری رو انجام بدهیم یا با آسیب رسوندن به روح و ایده آل های دیگری با او میمونیم یا خودمون رو از معرکه خارج میکنیم، یا به یک باره غیب میشیم و از انظار دیگران دور.( نمیدونم منظورم رسوندم یا نه؟)

گفتم که دلم خیلی گرفته از این دنیا و آدمهاش. دنیایی که هر وقت آدم خیلی حالش خوبه یه دفعه میزنه تو حالت و همه چیز رو خراب میکنه.

این موارد حتمن برای تو نیز پیش اومده که یکی میاد و خودش رو مخلص و چاکرت نشون میده ولی از سر بی کسی و نا چاریش است. اون یکی میاد باهات طرح دوستی می ریزه و پس از مدت زمانی دوستیش تو خالی از آب در میاد.

یا یکی دیگه که سر از کارهای کامپیوتری در میاره ، میاد و Hacket می کنه ، بعد باهاش آشنا که میشی تازه می بینی چقدر بچهء گلی است و چه فهمیده و داناست ولی شور بختانه با اینجور کارها خودش رو سرگرم میکنه . من برخی اوقات تو کار این دنیا و آدمهاش میمونم اَساسی و مغزم قفل میکنه .

خوب ما هم تینیجر بودیم ولی این خبرها نبود که فوقش مزاحم تلفنی داشتیم(یا می شدیم) <چشمک>

نیک باش و به دیگران نیز نیکی کن.

تا درودی دگر بدرود.

درود بر تو ؛

در دو هفتهء پیش حال بسیار مناسبی نداشتم و به همین دلیل با فکر و خیال و استرس زیاد این زمان را سپری کردم......اینرا هم بگم که اگر فکر میکنی ناراحتی جسمی داشتم ؟ نه، به دلیل بیماریم هم نبود ها.

به این دلیل بود که مجبور به کاری شدم که به هیچ وجه دلم نمیخاست که انجامش بدم ولی اجبارن دادم. آخه خیلی خواب و خیال داشتم که هنوز یکیش روهم به مرحلهء عمل نرسوندم.

مثلن همینجا یادته؟

تو ویلایی که خونه تو شده بود یادته؟

اون نقشه ها یادته؟

کباب چنجه خوردن در رستوران یادته؟

دویدن کنار ساحل یادته؟

اون شبهای .... یادته؟

اون شعرهای زیبا یادته؟

اون قصر کاغذی که به آب سپردم یادته؟

منه دیوونه که بودم اسیر دلِ آشفتهء در یای شمال یادته؟

اون هنوز؟ و همیشه ..... گفتن ها یادته؟

فکر کنم دیگه همش یادت رفته باشه.

چون خودت هم رفتی.

این حرفی بود که میخاستم ۸۵ سال بهت بگم و نمیتونستم، ای هم میهن.

خیلی دلم گرفته چون از یکی از بهترینهایم دگر خبری نخواهم داشت ، آره ......

یه روز یکی میاد و روز پسین یکی میره.

رسم روزگار همینه کاریش هم نمیشه کرد.

تا درودی دگر بدرود.

درود بر تو ؛

ایشون در لهستان پای به جهان نهادند. در این عکس ۱۲ ساله هستند.

Karol Wojtyla در 18. Mai 1920 که پس از این به نام Johannes Paul II خوانده شدند.

اینجا جلو در خانه پاپ جان پل دوم است، که بیش از ۱۰۰،۰۰۰ عزادار زیر پنجره خونه ایشون ایستادند.

این جمعیت بخش کوچکی از ۱،۱ میلیارد کاتولیک های جهان هستند.

و ( Papst) پاپ جان پل دوم، پس این همه بیماری جان به جا آفرین سپرد.خدا بیامزردت پاپ اعظم.

به گزارشی از بی بی سی نگاه کن؛