درود بر تو :
چند شب پیش با خواهر و برادرانم و دوستانشون صحبت به این کشید که ما آدمها چقدر فراموش کار شدیم. یا اینکه بارها پیش اومده که یک متن رو بارها خوندیم ولی هیچی متوجه نشدیم. یا برای انجام کاری قرارمون رو فراموش کردیم. یا وقتی مشغول دیدن فیلم هستیم به پرسش کسی نمیتونیم پاسخ بدیم. یا وقتی داریم با تلفن حرف میزنیم نمیتونیم حواسمون را به جای دیگر متمرکز کنیم. یا وقتی پای پی سی"p c" نشستیم متوجه محیط اطرافمون نیستیم. یا ...
من کار هام جالبه، مثلن زنگ میزنم تاکسی سفارش میدم و کمی که ازش میگذره فراموش میکنم برای چه ساعتی سفارش داده بودم!!!! دوباره زنگ میزنم ازشون میپرسم که برای چه ساعتی بوده؟!
یا برای دوستانم پیام مینویسم با نام یک دوست دیگر یا نام کاملن اشتباه، که چند روز پیش با حامین طفلکی همین افتاق افتاد. خلاصه فکر میکردم که دلیلش بیمار بودنم و از بین رفتن میلیین های اعصاب، قسمت تمرکز و هوش است.
ولی یک کاری رو خوب بلدم که بین ۱۰ـ۱۵ نفر تنها من و یکی دیگه موفق به انجامش شدیم. و این کار برای اندازه گیری مقیاس هوش و تمرکز خیلی جالبه، حالا میگم تو هم ببین میتونی خوب انجامش بدی یا نه ...
دو تا دستت رو بیار جلوی شکم خم کن و مشت دست راست رو به طرف بیرون و دست چپت رو بطرف تو بچرون بچرخون( یا برعکسش) اینقدر این کار رو ادامه بده تا موفق بشی هر کدوم از مچهای دستت رو بر عکس اون یکی بچرخونی، البته بهتر اینه که در حضور یک نفر دیگه این کار رو انجام بدی تا اون بهت بگه این حرکت رو درست انجام میدی یا نه و پس از این به من هم اگر دلت خواست بگو.
و یکی از دوستان این ایده تائید شده از نظر علم پزشکی امروز که از طب بوعلی سینا سرچشمه گرفته شده را به ما گفت که با خوردن " کٌـــندٌ ر" میتونیم از قدرت هوشیِ بالاتری بهره مند باشیم.
پس ما باید دنیای تصورهایمان را باز تر بکنیم، به اندازه بلندای آسمانها.
با آرزوی هوشیاری روز افزون...... تا درودی دگر بدرود.
