نويسنده: مرد پیر

درود بر تو دوستم و پایده باد میهن مان ایران

 نويسنده: رضا

به وبلاگ من هم سر بزن .....برای شما بهروزی وسرافرازی را آرزو دارم .قلم خوبی داری

 نويسنده: رضا

هر کار فرهنگی سالم دست مریزاد دارد. اما میان من وتو خط مرزی وجود دارد که امیدوارم درآینده از بین برود. من اصلاح طلب هستم و به روشنفکری دینی معتقدم اما متاسفانه شما برانداز هستید

 نويسنده: رضا

اگه به دولت باشه كه دوست داره يك چاله بكنه همه ي بچه هاي بم و بريزه توش روشم خاك بريزه كه از شرشون راحت بشه من و تو هم هرچي كمك كنيم به بمي ها نمي رسه دزداي سر گردنه غارت مي كنن فقط بايد به خدا سپردشون و فكر بدبختي هاي خودمونو كرد ( خودمو مي گم )

 نويسنده: سوک سوک

چقدر یاد اون خاطره وحشتناکه خدا به همه بازماندگان اون حادثه صبر بده

 نويسنده: فانوس

صداي تو آواز سبز برگه.
صداي تو .
پر وسوسه .
مثل شبخوني تگرگه.///
بار دیگر شهری که دوست میدارم ..بم ...ارگ بم ...خرمای بم ..مردم مهربان بم ...عزیزان از دست رفته بم ...

 نويسنده: یک عاشق قدیمی (فری ناز)

تنها کاری که میتونستم بکنم. و در مورد بقیهء اتفاقات ناگوار هم انجام میدم رو برای زلزلهء بم هم کردم:
غصه خوردم، اشک ریختم، و نوشتم...

عزیزم در مورد چیزی که توی قسمت نظراتم نوشتی: باعث افتخار منه که متنم باعث بشه موضوعی رو بنویسی و به من اشاره کنی.
قربانت
فری ناز

 نويسنده: بچه مخفی

همممم؟؟ کو؟ مشکل چیه؟

 نويسنده: باستان

البته در ابتدای پست خود این موضوع را که از سوی ایشان است تکذیب کرده است ولی اگر واقعا او را می شناسد چرا معرفی نمی کند؟ به نظر من احتمال دارد فقط احتمال دارد که شاید کار خودش باشد. بدرود

 نويسنده: باستان

درود بر هم میهن نیکم ! سالگرد غم انگیز زلزله بم آن هم در جشن عید کریسمس واقعاْ دردناک است.
*
*
و اما بعد
*
*
این به ظاهر بلاگر « آونگ خاطره های ما » گرچه ارزش پاسخ دادن ندارد ولی من قصد دارم پیامی برایش بگذارم.
بدرود

 نويسنده: پیام

دست دراز کنی این ارزو براورده شده ...

 نويسنده: هادی ایرانی

سلام .خواهش میکنم در نقشه ای که از ایران بر پیشانی سایت الهه مهر نقش کرده ای در محل خلیج فارس این عبارت جاودانه را به فارسی و انگلیسی بنویسید.

 نويسنده: سیاورشن

سلام ...ممنون از حضور گرمت ....دارم تجسم می کنم که نشستی روی اون کوه و با یه قاشق افتادی به جونش از نوک قله شروع کردی به خوردن اگه همینطوری ادامه بدی این معدن به تاریخ می پیونده ! از تجسم بگذریم خیلی چیزهای اون مقاله درست نبود ...مصرف این خاک یا بهتره بگم پودر مثل نمکه ...تنهایی که نمی خورنش ...حتی از نمک نرمتره ...استفاده اعظمش در ساخت یه نوع چاشنیه که ما بهش می گیم سوراغ ...یک نوع ماهی رو نمک سود می کنن و از این پودر هم بهش می زنن و میذارن بمونه ...وای که اگه بدونی چقد خوشمزه است ...از این چاشنی روی نون هایی که می پذن می زنن ...جات خالی امروز صبحانه همینو داشتیم ...نون داغ محلی و سوراغ ...داشتم می خورم به یاد توهم بودم ...گفتم کاش بودی و می دیدی و می خوردی ...

 نويسنده: بچه مخفی

جز شعار دادن هيچ نکرديم! هيچ...

 نويسنده: بچه مخفی

جز شعار دادن هيچ نکرديم! هيچ...

 نويسنده: مرد پیر

.........« نیک نیک است و بد بد؟ اندازه سنجش هر دو چیست؟» ..........
.........« اوستا می گوید نیکی و بدی جز سنجش اندیشه چیزی نیست ».......
..........« ان سنجش است که سود و زیان را در دیده می گیرد.و می گوید:» .........
........« که انچه سومنداست نیک و انچه زیان می رساند، بد است»............
..........« وگرنه به خودی خود، هیچ جیزنه نیک است و نه بد» .......
گزیدهای از گاتها
درود بر تو دوستم و اورمزد نگهبانت باد
پاینده ایران

 نويسنده: banoyeordibehesht

do sal...cheghadr zod gozasht

 نويسنده: حامدفردین

سلام یه آبجی مهربون و فراموشکارم....این سومین آپدیت من تو وبلاگ جدیدمه..و تو هنوز یک بار هم بهم سر نزدی...کاش منم بمی بودم...خدائیش اگه نیائی ازت خیلی دلخور میشم....منتظر.یا حق

 نويسنده: آونگ خاطره های ما

خوبه خوبه!!...
تو دیگه نمیخواد با این مطالب احمقانه ات به ما درس اخلاق بدی!!!!.
الاغی مثل تو خوبه بیشتر به فکر ..... باشه تا نوشتن مطالب دراماتیک برای دیگران.
برو یه شوهر واسه خودت دست وپاکن تا نترشیدی مادرم.حتما داری از ..... وای که این نجابتت منو کشته!!!
من در وبلاگم در باره ماجرای عاشقانه و صادقانه ام با بهروز در عهد جوانیم، چیزهایی نوشته ام که آدمهای نفهمی مثل تو هرگز نمی توانید درکشان کنید. من از عشق واقعی نوشته ام و تو با این چرندیات داری عشق را به مسخره میگیری. بهروز من در راه آزادی کشته شد نه بخاطر آشغالهایی مثل شماها که بیایید و این مزبلهات را به خورد خلق بینـوا بدهید.
پس لطفا برو گمشو و دیگرفضای وبلاگستان را با بوی تعفن نوشته هایت، خرابتر از این که هست نکن. هر موقع دلت خواست به وبلاگم سری بزن باهات کاری دارم. بیا طرز محترمانه نوشتن را از وبلاگ من یاد بگیــرالاغ. فکر کنم ... تو رو توی... پس انداختن.من که خودم برای خوندن وبلاگت دیگه وقت ندارم ولی تو به وبلاگم حتما سری بزن.
آهای خواهر کوچیکه !!... برو یه دستمال بردار بیار، دیگه دارم بالا میارم. تازه دیشب پریودم قطع شده بود و داشتم یواش یواش رو به راه میشدم که وبلاگ این ماده گوسفند ، یهو مثل قاشق نشسته اومد روی صفحه مونیتورم. مگه آدم باید احمق باشه که بیاد وبلاگ این جلبکها رو بخونه.
حالم را به هم زدی کثافت با این نوشته های متعفنت. برو از جلوی چشام گمشـــو....
چلمنگ عوضی . تو که عقل نداشته بیدی!!
راوی

 نويسنده: ع.سربدار

ناله من در گلو خاموش میمیرد.
وز کس اش نیز امید شنیدن نیست.
وشراب را آری دیرگاهی است که مستی اش بخشیده ام.........
وجامم را ز خون پر کرده ام ........ برای کوک ساز های بی فرجام
در زیر باران عشق

 نويسنده: مرد پیر

l......« ای مزدا» .......
........« ان زمان که خرد پاک تو فراز اید،توانایی مینویی واندیشه نیک،با کنش خود»
........« جهان را به سوی راستی پیش می راند و پارسای» ........
ای مزدامی خواهم
........« تا ان زمان که ستایشگر ودرود گوی تو هستم» ........
.......« پیوسته از نیروی بیکران تو برخوردارگردم.» .......
گزیدهای از گاتها
درود بر تو واورمزد نگهبانت باد
پاینده ایران

ا

 نويسنده: م.خندان

باور کنید ایران اصلا نوستالژی است. حتی برای خود من وقتی از بازار تهران رد می شوم یا بعضی آداب و رسوم و مخصوص ایرانی ها یا تهرانی ها را می بینم دلم می خواهد گریه کنم. یعنی احساس شما را دارم. مخصوصا وقتی موسیقی ایرانی گوش می دهم. . . و مخصوصا شجریان . . .

 نويسنده: سیاورشن

سلام ...درود بر این همه مهر

 نويسنده: پیروز

من که هیچ.

 نويسنده: مامان آیسان

کاش میشد دیگه هیچ جایی ویرون نشه کاش میشد دل هیچ کودکی غمگین نشه.کاش میشد دیگه هیچ خونه ای بی مادر نشه کاش میشد توی هیچ دنیایی دیگه جنگ نشه

 نويسنده: پادشاه سرزمين عجايب

کاش میشد به جای آخه یادشون به خیر چیز دیگری میگفتیم ... افسوس ...

 نويسنده: سیاوش تی

سلام بر شما دوست محترم
دیدن این صحنه ها و این وقایع چه خواسته چه ناخواسته برای مردم ایران عادت شده فاجعه رودبار را از یاد نبریم و مردمی که بی پناه باقی ماندند فاجعه عظیم نیشابور که هنوز کسی پاسخگو نیست و هزاران هزار دیگر
این حس نوع دوستی شما را می ستایم و آرزوی بهترین هارا برای شما دارم

 نويسنده: خودم

خداوند بیامرزتشان

 نويسنده: علی و ...

کارت درسته ! اونجایی و یاد سالروز زلزله بم ! ایول شهلا خانم. پیرشی الهی! ( چشمک)

 نويسنده: لیلا

روحشان شاد

 نويسنده: خانوم گل

چشمی بههم زدیدم و دنیا گذشت دنبال هم امروز و فردا گذشت...دل میگه باز فردا رو از نو بساز ای دل غافل دیگه از ما گذشت........ یاد و خاطرشون گرامی...... میلاد حضرت مسیح رو هم به خاله ی خودم میتبریکم.... منم آپم....بعد از ۱۰۰۰۰سال...

 نويسنده: یه تنها

سلام .

منم دوستت دارم هموطن نازنینم!

 نويسنده: آرش

واقعا عجب مصیبتی بود....
وای بر مردم ما...

 نويسنده: توتیا

واقا زمان چه زود می گذرد

 نويسنده: آرش سیگارچی

سلام دوست عزیز. ممنون از پیام تان . امیدوارم در تلاشی که انجام می دهید موفق باشید . تردیدی نیست که وظایف سختی نیز بر عهده شماست بنابراین آرزو می کنم در پروسه ارتقای فرهنگ ایرانیان اصیل ُ یاری گر باشید ..... با آرزوی آزادی و درک آن .....

 نويسنده: مهرانپوليس

سال ٢٠٠٦ خوبي داشته باسي شهلا جان

 نويسنده: هادی

این شعر رو تقدیم می کنم به تموم مردم غمدیده بم:

تویِ دنیایی که قلبا؛ هر کدوم یه جا اَسیرن
کاش به فکر اونا باشیم که از این زمونه سیرن
اونا که تو عصرآهن؛ تشنهء یه جرعه یادَن
کاش که دستِ کم نگیریم؛ اینجور آدما زیادن

نذاریم که تو چشاشون؛ بشینه دونهء اشکی
اونا فانوسن و خاموش؛ آره فانوسای مشکی
دنیاشون شاید یه شهره؛ خالی از قهر و دورنگی
تویِ سینَشون یه قلبه جای این دلای سنگی

چهرشون شاید به ظاهر مثِ دیگران نباشه
اما نور مهربونی؛ تویِ شهرمون می پاشه
غم چشماشون عجیبه؛ تویِ خاطرا می مونه
ما اَزش خبر نداریم؛ چیزی رو که اون می دونه

توی این عصرِ پر از درد؛ خیلی آدما یه دنیان
خیلیا تو جمعِ دنیا؛ بی قرار و تک و تنهان
زیرِ سایهء سلامت؛ هواشونو داشته باشیم
تویِ جمع بی قرارا؛ عطرِ خوشبختی بپاشیم

به بهونهء زمونه؛ نذاریم که برن از یاد
بذاریم زنده بمونن؛ مثِ عشقِ پاکِ فرهاد
قصّه فانوس مشکی؛ صحبتِ دیروز و فرداس
قصّهء شون مالِ حالا نیست؛ از حالا تا تَهِ دنیاس

نمی گم با این ترانه؛ گُل کُنه محبتامون
جایی رو باید بگیرن؛ همیشه تو فرصتامون
این ترانه یه اشارس به دلایِ خواب و بیدار
که به یاد اونا باشیم؛ همه به امید دیدار

غم تنهایی رو باید از نگاهشون بخونیم
خدا خیلی مهربونه؛ اگه ما بندهء اونیم
غم تنهایی رو باید از نگاهشون بخونیم
خدا خیلی مهربونه؛ اگه ما بندهء اونیم

 نويسنده: صادق

سلام
خدايشان بيامرزد گرچه به نظر ميرسد آنها كه مرده اند راحت شده اند و زنده ها دردسر بيشتري دارند به طوريكه روزي صدبار ارزوي مرگ مي كنند

 نويسنده: هادی

روزهای نزدیک سالگرد زلزله بم است . با این همه کمکهای مالی هنوز از احداث حتی یک ساختمان در این شهر خبری نیست. طبق معمول همیشه نمی خواهم به این مساله تکراری غر بزنم . اما چه اصراری است که بم را دوباره در همان مکان قبلی بسازیم ، درست روی گسل. همان طور که در جنوب تهران پس از زلزله های وحشتناک ری باز هم روی خطرناک ترین گسل از سه گسل یک شهر عظیم الجثه ساخته اند.این توجیه ابلهانه را که همه جای ایران روی گسل است چه کسی در دهان مسئولان انداخته؟
ببینید میشل فوکو سال 1978 پس از بازگشت از ایران در نشریه " کوریه ره دلا سرا " چه نوشته است : « در حاشیه دو کویر بزرگ که مرکز ایران را فراگرفته اند ، زمین این روزها لرزیده است . طبس و چهل دهکده از میان رفته است. درست ده سال پیش از این ، فردوس در همین ناحیه از صفحه زمین محو شد ، اما روی زمین ویران شده دو شهر ، به چشم و همچشمی هم ، از زمین سبز شد . انگار در ایران شاه ، یک مصیبت نمی تواند تنها به یک تولد منجر شود. »

 نويسنده: سانی

هنوز اینجا هیچ صحبتی از سالگرد زلزله بم نشنیدم انگار فراموش شده . مرسی برای یادآوری. برم به دوست بمی تلفن بزنم همدردی کنم

 نويسنده: نازمهر

امروز رادیو یادی از واقعه بم کرد و آهنگی هم از ایرج بسطامی پخش کرد.
ولی برام جالب بود که چرا یه کلمه هم از اینکه در بم بعد از زلزله چه کاری انجام دادیم به زبون نیاورد.

 نويسنده: نسیم

شهلا عزیزم چرا نمایی ایران خودم میبرمت بم

 نويسنده: پویا

با سلامی مجدد خدمت شما دوست عزیزم

از اینکه با حضورت فضای وب لاگم را اکنده از عطر خودت
کردی ازت ممنونم

موفق باشی .... هميشه

ارادتمند شما: پويا رباني مشهد 05/10/1384

 نويسنده: پویا

سلام و درود بیکرانم از ان شما دوست عزیز

حمايت شما از کودکان و افراد زلزله زده بم ستودنيست
مطالب وب لاگتون هم بسيار زيباست مخصوصا درج
تصاويري زيبا از عظمت ايران زمين تو وب لاگتون

اگه وقت کردي يه سري هم به وب لاگ من بزن خوشحال ميشم
منتظر حضور گرمت هستم

ارادتمند شما: پويا رباني مشهد 05/10/1384

 نويسنده: مرد پیر

درود بر تو دوستم مرد پیر نیز پیوند وبلاگ پر محتوای شما را به پیوند های مرد پیر افزود گشت سپاس و اورمزد نگهبانتان باد
پاینده ایران

 نويسنده: رویا

سلام
شهلا جان دیگر سراغی از ما نمی گیری؟کودکان بم را کودکی من در خوزستان خوب می فهمد!حالا بزرگ شده ام و هنوز هم اینجا( کمی آن طرف تر )جنگ است!تا کی آتش نمی دانم!کاش همه ی دنیای اطرافم به پاکی کودکی بچه های خوز و بم و ...بود!کاش نه زمینی میلرزید و نه بمبی فرو میافتاد کاش همه ی دنیا کودک می ماند!!!!

 نويسنده: مرد پیر

درود بر تو باشد که یاد این روز باعث شرمندگی و سر افکندگی این دولتمردان مال اندوز باشد ننگ بر انان باد
پاینده ایران
در صورت تمایل شما حاضر به تبادل پیوند با وبلاگ شما می باشم سپاس

 نويسنده: سپهر

باور کن تمام درات وجودم دلم میخواد که الان کنار دریای مازندران بودم هر چند الان کنار اقانوس ارام نشستمولی انگار دریا اینها هم خارجی موج میاره

 نويسنده: شیرین

سلام زلزله بم یه مصیبت بود یه مصیبت بزرگ! خوشحال میشم بهم سر بزنی دوست عزیز!

 نويسنده: سعید

سلام دوست عزیز اولین باره میام اینجا در مورد زلزله بم نمیتونم چیزی بگم چون بغض تو گلوم رو نمیتونم نگه دارم امیدوارم دیگه اینجور مصیبتها دیگه به کشورمون و هموطنهای عزیزمون وارد نشه! خوشحال میشم به من سر بزنی!

 نويسنده: Saeid

سلام. هیچ نکردیم. صد سال هم بیاید کماکان روی آب زندگی میکنیم. صد هواپیمای دیگر هم سقوط کند و هزاران کشته به میلیونها برسدباز هم همین و
اوضاع هم خیلی خراب است.

 نويسنده: My Page/ AM!N/صفحه خودم

حالا نمی شد یادمون نندازی !! :(

 نويسنده: هادی

از سایت خوب شما متشکرم

 نويسنده: زهره

مرسی شهلا جان به من سر زدی ...امیدوارم بزودی کنار ساحل خزر و نیز در شهر بم کنار هم میهنان باشی . روز و روزگارت خوش.

 نويسنده: نسرین

شهلا جان برای ما که این دو سال زود گذشت،اما خدا می دونه برای خانواده های داغ دیده و آواره چقدر و چجوری گذشته! خدا صبرشون بده.

 نويسنده: شاهین

سلام خوبید؟ ممنونم بابت تبریک سال نو میلادی :*
سالی سر شار از موفقیت و کامیابی براتون آرزومندم

 نويسنده: نیما

احساس زیبایت در مورد هموطنان ستودنیست آوار بم نه بر سر مردم آن شهر که بر سر همه مردم ایران بود همه سوختیم همه همه همه و .... به امید سرافرازی و بهروزی ایرانیان در جهان بدرود