نويسنده: نازخاتون

دلهره ی و ترس از تکرار اون روزهای تلخ من رو هم رها نمی کنه شهلا جان دل

 نويسنده: نازخاتون

**شهلا گل نازنين مهربونم. مشکل من اينه که نمی تونم حرف نزنم و همون طور که برای موناهيتا نوشتم، اين عادت بد درمان ناپذيره. به هر حال سعی می کنم کمتر حرص بخورم عزيز نازنين

 نويسنده: از امروز

درود دوست خوبم . امیدوارم همچنان قلبت نگاهت و افکارت را همیشه به همراه داشته باشی . در دنیای پاک و بی الایشت مرا هم داشته باش.

 نويسنده: ازاد- روز نوشتهای یک کارگردان

سلام
الهه مهر هنوز هم من و تو را به خود میخواند

خوشحالم که به دیدن وبلاگت اومدم.
خیلی خوب مینویسی.
و سرتاسر لطافت.
باز هم به دیدنت میام.
دوست داشتی تو هم بیا...

 نويسنده: پوتین

خسته نباشی .

 نويسنده: sahel

سلام
خوبی شما نوشته هاتون قشنگ بود

موفق باشید تا همیشه

 نويسنده: سيروس

سلام مهر بانو
آرزوی من سلامتی و شادی تو عزیز هست.
هوای ابری وبارانی حدود ۱۰ ماه در اروپا خیلی هم رمانتیک نیست.
در هرصورت هرکسی یک هوای را دوست دارد .
شادو سرحال وپاینده باشی

 نويسنده: احسان

از جنگ می ترسم نمی دونم این روزا از بعضی حرفها هم می ترسم دیروز با یه حاج آقا (همون ملا)صحبت می کردم ایشان گفت از امام صادق حدیثی هست که در تهران زندگی نکنید.
باورت میشه همچین حرفی رو یه لیدر دینی به من زده!
به خدا از همین آدمها میترسم.

 نويسنده: sadaf

ازونجایی که تصمیم دارم از این لحظه هایی که سر\ا هستم لذت ببرمُ خیلی از مسائلی که ناراحتم می کنه را می زارم به حساب ظرفیت طرف مقابل بیش ازین نمی تونه درک بکنه!می دونم اگه بتونه این کاررا می کنه مثل خیلی از وقتا که اشکام توی محبتش گم می شن.هیچ کس نمی تونه شرایط ما را درک کنه حتی کسایی که همدردمون هستن.من حتی بین اونا هم دیدم که کسی که بهتره خستگی اون یکی را نمی فهمه.دارم سعی می کنم که هر وقت نیاز داشتم نیازمو برطرف نم و دیگه برای اینکه دیگران درکم کنند مبارزه نمی کنم.خوش باشی خاله جون...

 نويسنده: زیتا

سلام.اگر از هوای مه آلود خوشت میاد٫پس باید خیلی رمانتیک باشی.در ست مثل خودم.و این دردی است که درمان ندارد

 نويسنده: Nima.A

اینجا جای زیبایست :)

 نويسنده: رویا

می دونید چند وقته سراغی از من نمی گیرید؟!!

 نويسنده: سياوش تي (آستان جانان و كلك خيال انگيز)

سلام دوست محترم
بانو الهه مهر ازاینکه دوباره ما را با خاطرات خودت همراه میکنی بسیار ممنونم
انشاله همیشه همراه باشیم

 نويسنده: Anonymous

وا

 نويسنده: حسن کچل

سلام
پس خواهر تو هم جنگی هستی و میفهمی بوی باروت یعنی چه هر وقت کبریت آتیش میزنی ویاد دود و گرد غبار بعد بمباران هوایی میافتی و وقتی گرومبی صدا میاد دلت هوری میریزه که باز چی شد
یاد اونروزا بخیر وضعیت سفید- قرمز و صدای پدافند ضد هوایی
شاد باشی

 نويسنده: بلفی

من عاشق آسمون مه آلودم. یاد فیلم برباد رفته میفتم چه عکس قشنگیه اون منظرهء مه

 نويسنده: ریخت و پاش

آخی این شهلا خانم تو عمرش یه بار اومد بانمک بشه که اونم نشد
عیب نداره ولی خودمونیم شهلا متحول شدی ها شکلک میفرستی !!!

 نويسنده: امیر

شهلا جان می شود چندتا از عکس هایت را برایم بفرستی ممنون

 نويسنده: امیر

در چنین زمانه ای که هیچکس به یاد کسی نیست به نظر شما چه می شه کرد

 نويسنده: امید

شهلا جان ...

اینجا پایئز صبح اول صبح یه مه هایی میشه که باید ببینی ..خیلی قشنگه/

امیدوارم روزی هیچ صدای زنگ خطری را در دنیا نشنویم

 نويسنده: Anonymous

سلام دختر خاله
من که جزو اون دسته از افراد نبودم ضمنا از بابت ایمیل
هم خیلی ممنون کلی شاد شدم . راستش برای یک
مدتی باید بیمارستان بستری شوم . از دعا غافل نشی
یک درد قدیمی که دیگر حالم را بهم میزند .
نگران جنگ هم نباش . هنوز تو این مملکت مرد پیدا میشه . ضمنا شیشلیک و برگ فراموش نشه .

قربانت
پسرخاله

 نويسنده: شهاب

این خیلی عالیه که تو از خدا خواستی بهت قدرت و نیروی بخشش دیگران رو بده ... منم خیلی دلم میخواد به راحتی بتونم از سر اشتباه دیگران بگذرم !

 نويسنده: دزدکی

منم هروقت صدای هواپیما می شنوم تنم می لرزه. اثرات همون وقتاس

 نويسنده: مرضی

مثل اینکه اون قبلیها هم سوال رو پرسیده بودند، ببخشید

 نويسنده: مرضی

دقیقاْ می تونم درکت کنم.
اولش که آدم از خواب بیدار میشه، موقعیت رو درست درک نمی کنه
حالا اون آژیر برای چی بود؟

 نويسنده: سانی

شهلا جون دوباره خوابت برد؟
اون عکس اولی که کاملا سیاه بود ولی توی عکس دو.م آرامش موج می زد
شاد باشی

 نويسنده: نسیم

شهلا شاید اژیر درونت بوده خوبی خانمی من احتمالا ۱۵ سپتامبر عازمم

 نويسنده: mehrnoosh

نقاشی وسطیت واقعا زیباست . جدا دهنم باز موند ....

 نويسنده: mehrnoosh

منو ببخش .این روزها درگیر تحویل پروژه هستم و تا ۲۷ شهریور باید تمومش کنم و نت کم میام . ایشالا میام حسابی حرف میزنیم . تا اون موقع مراقب خودت باش حسابی و مثل همیشه قوی بمون / دوستت دارم . بای

 نويسنده: اهري

شاعرش یادم نیس . این شعر مربوط میشود به دفتر خاطراتم در دوران سربازی ام در حد فاصل سردشت و پیرانشهر سال ۱۳۶۲

 نويسنده: اهري

...
وقتی که جان پناه تو کنج فراغت است
چون تیغ زخم خورده بمان
در نیام خویش

 نويسنده: اهري

بخشش الگوی زندگیست
یا ریشه باش
یا برگ
یا آوند

 نويسنده: بیدار

برگ ها هميشه از بي آبي نيست كه مي ميرند ...

بنویس
نقطه ـ
سر سطر .

گاهي كلمه ها جلو و گاه عقبتر از من حركت مي كنند
به محض اینکه می خواهم آنها را به نظم درآورم
به یکباره از سرم می پرند
گویی ار ابتدا وجود نداشته اند ...
نقطه ـ
سر سطر .

اينكه مي گويي حرف نمي زنم راست است راست
و راست تر اينكه اين كلمه ها هستند كه حرف مرا نمي زنند...
نقطه ـ
سر سطر .

نيستي و اين روزها چقدر ثانيه ها بي تابند ..
بي حيا شده اند
از بس مي آيند و مي روند
اما گويي نمي گذرند ..
نقطه ـ
سر سطر .

نمیدانم این دقایق مرا چه می شود
چنان ذهنم پر از کلمات و فرمول ها و قوانین است
که یارای نفس کشیدنم نیست
بوی ثانیه های بن بست خفه ام می کند
هوا تنگ است
در کوچه های تنها تن خیال ها دارد ..
با بادهاي اينجايي خراش بر ميدارد
چقدر ديگر بايدرفت ...
نقطه -
سر سطر .

در كوچه باد مي آيد و اين ابتداي ويراني است ،
ويراني مگر ويران تر از اين هم ميشود ..
نقطه ـ
سر سطر .

اي خدا مرا شفا ده كه استخوانهايم مضطرب است
و جان من به شدت پريشان است
پس تو اي خداوند تا به كي درد ؟
نقطه ـ
سر سطر .

من از زماني كه قلب خود را گم كرده ام مي ترسم...

و تو بازمی گويی

بنویس :
نقطه ـ
سرسطر .

 نويسنده: شهــــلا

نه شهره جان متوجه نشدم برای چی بود
چون نپرسیدم و زیاد پی گیرش نشدم.

 نويسنده: شهره

حالا شهلا جون خلاصه نفهمیدم برا ی چی آژیر زده بیدن ؟ ببخشید بودن ؟ اقلا میگفتی ما نمونیم تو خماری قربون اون شکلت برم . میبوسمت. سبز باشی.

 نويسنده: هوبور

من هم هوای مه رو دوست دارم . هر چند هوای دلم همیشه مه آلود است