درود بر تو:
این چند روزه خیلی گرفتار یک سری کار هایی هستم
که زیاد نمیتونم به روز بنویسم ولی همیشه میام پیشتون. 
شاید پیام ننویسم، چون زیاد وقت ندارم.
و اما جشن سده:
روی عکس کلیک کن.
فردا جشن پیدایش آتــــش و صدمین روز از زمستان است و در آئین زرتشت این روز جشن صده نامیده می شود.
گوشه ای از نوشته های کیوان هم میهن نیکم را ببین که چه از این جشن میگوید. البته من تنها کمی از این نوشتار را به اینجا آورده ام تا تو هم با این جشن آشنایی پیدا کنی، ولی اگر آگاهی بیشتر را میخواهی به خانه او برو تا ببینی چقدر زیبا در این مورد نوشته است.
برگزاري جشن سده:
الف) تا دوره ساساني: فردوسي آنرا به هوشنگ نسبت مي دهد و ابوريحان بيروني و نوروزنامه آنرا از فريدون مي دانند و همچنين رسمي شدن جشن سده به زمان اردشير بابكان منسوب گرديده است، اما در هيچكدام به شيوه برگزاري آن اشاره اي نشده است.
ب) بعد از ساسانيان: مورخان و نويسندگاني چون بيروني، بيهقي، گرديزي، مسكويه و … از شيوه برگزاري جشن سده در دوران غزنويان، سلجوقيان، خوارزمشاهيان، آل زيار و … تا دوره مغول بسيار نوشته اند. از آيين هاي عامه مردم سندي نداريم اما در حضور شاهان، رسم شعرخواني بود و نيز پرندگان و جانوراني به آتش انداخته مي شدند و گياه خوشبو تبخير مي كردند تا مضرات آن را برطرف كنند.
ج) در عصر حاضر: در مازندران، كردستان، لرستان،و سيستان و بلوچستان؛ روستاييان و كشاورزان و چوپانان و چادرنشينان نزديك غروب يكي از روزهاي زمستان (آغاز نيمه يا پايان زمستان) روي پشت بام، دامنه كوه، نزديك زيارتگاه، كنار چراگاه و يا كشتزار آتشي افروخته و بنا بر سنتي كهن پيرامون آن گرد مي آيند بدون آنكه نام جشن سده بر آن نهند.
ولي در كرمان جشن سده يا سده سوزي در بين تمامي اقشار مردم كرمان، مسلمان، زرتشتي، كليمي … رواج دارد كه همه ساله در دهم بهمن ماه برگزار مي شود. در بين چادرنشينان بافت و سيرجان سده سوزي چوپاني برگزار مي شود كه شب دهم بهمن آتش بزرگي بنام آتش جشن سده، با چهل شاخه از درختان هرس شده كه نشان چهل روز “چله بزرگ” است در ميدان ده برمي افروزند و مي خوانند: سده سده دهقاني/ چهل كنده سوزاني/ هنوز گويي زمستاني. ...
در پناه یزدان تندرست، شاد و پیروز زیوی... تا درودی دگر بدرود.
